Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΕΥΚΕΣΤΑ


Ένα θετικό από όλη αυτήν την ιστορία της Αμφίπολης είναι ότι πολύς κόσμος άρχισε να ενδιαφέρεται για την αρχαία Μακεδονία. Άρθρα όπως το παρακάτω, του Μανώλη Βαλσαμίδη, μέλους του Συμβουλίου Προσωπικοτήτων της ΠΟΠΣΜ, αποτελούν μια έγκυρη και αξιόπιστη πληροφόρηση που χρειάζεται ο μέσος πολίτης ώστε να μη καταφεύγει σε τσαρλατάνους και ελλαδέμπορους, που πλημμύρισαν το Διαδίκτυο...

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΕΥΚΕΣΤΑ

Γράφει ο Μανώλης Βαλσαμίδης

Με την ανασκαφή του τύμβου της Αμφίπολης παρεκκλίναμε από το πρόγραμμα της παρουσίασης της προσωπικότητας του Πευκέστα από τη Μίεζα. Να θυμηθούμε ότι από την ώρα που ο Αλέξανδρος του εμπιστεύθηκε την ιερή ασπίδα του Αχιλλέα προπορεύονταν της παράταξης, πάντοτε με την ιερή ασπίδα και τα όπλα του Αχιλλέα, πριν από τον Αλέξανδρο στις μάχες. Σε πόσες μάχες;
Παίρνω από την παρουσίαση του βιβλίου ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ του συγγραφέα Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη στην Έδεσσα το κομμάτι που αναφέρεται στον Αλέξανδρο τον Μέγα. "Στον Αλέξανδρο τον Γ΄, τον γιο του Φιλίππου Β΄, (είπα), ο κ Ευαγγελίδης, αφιερώνει τις σελίδες 52, 53, 54 και 55. Αλέξανδρος ο Γ΄, ο Μέγας! Βασιλιάς της Μακεδονίας από το 336 μέχρι το 323. Τι να πούμε για τον Αλέξανδρο! Είναι η πιο δοξασμένη μορφή της ελληνικής αρχαιότητας. Ο κ. Ευαγγελίδης μας ταξιδεύει προγραμματισμένα σε πόλεις, σε χώρους και γεγονότα της πορείας του. Σταθμοί στο ταξίδι μας στην Ασία είναι το Ίλιον, ο Γρανικός, το Γόρδιο, η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, η Σίβα, τα Γαυγάμηλα, η Βαβυλώνα, τα Σούσα, η Περσέπολη, τα Εκβάτανα, η Αλεξάνδρεια Αραχωτών (σημερ. Κανταχάρ) ο Κοφήνας (σημερ. Καμπούλ), ο Ινδικός Καύκασος, η Βακτριανή, η Σογδιανή. Το 328 ο Αλέξανδρος νυμφεύεται τη Ρωξάνη. Το 327 αρχίζει η εκστρατεία στις Ινδίες: Άορνος Πέτρα, Τάξιλα, Υδάσπης, όπου αντιμετωπίζει τον Πώρο, Αρκεσίνης, Υδραώτης, Ύφασης. Εδώ το προς Ανατολάς τέρμα.
Αρχίζει η επιστροφή. Μαλλοί, Πάταλα, Γεδρωσία (!!!), Ινδικός Ωκεανός (παράπλους), Καρμανία, Πασαργάδες, Σούσα, Ώπη, Εκβάτανα, Βαβυλώνα. Εδώ, ενώ ο Αλέξανδρος σχεδιάζει εκστρατεία προς Δυσμάς, συναντάται με τον Χάρο. Άνιση μάχη. Ο Αλέξανδρος «αφήνει την τελευταία του πνοή στις 11 Ιουνίου του 323. Ήταν μόλις 33 χρονών".
Μπορούμε να φανταστούμε πόσες μάχες, και "σημαιοφόρος" μαχητής στην κεφαλή της γραμμής ο Πευκέστας. Πόσες πληγές, πόσος ηρωισμός, ποιά προσήλωση!
Τιμές που αξιώθηκε ο Πευκέστας από τον Αλέξανδρο ήταν να είναι σωματοφύλακάς του, και θα πρέπει να πούμε ότι τίμησε το αξίωμά του, είναι το χρυσό στεφάνι με το οποίο τον στεφάνωσε ενώπιον όλου του στρατού ο Αλέξανδρος "διά το εν Μαλλοίς έργον", και είναι επίσης ο ορισμός του ως διοικητή της Περσίδος, αξίωμα που δεν του στέρησε την τιμή να είναι και σωματοφύλακας του Αλεξάνδρου, γιατί ο Αλέξανδρος ήθελε διπλά να τον τιμήσει.
Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο συνέδριο των στρατηγών στον Τριπαράδεισο (321) στην αναδιανομή των κτήσεων του Μ. Αλεξάνδρου, ο Πευκέστας μένει αμετακίνητος στη θέση του: "Πέρσαι δε υπό Πευκέστη ετάχθησαν".. Οι επιφανείς στρατηγοί που αναφέρονται με το πατρώνυμό τους είναι: Πτολεμαίος ο Λάγου Εορδαίος, Λαομέδων Λαρίχου Μυτιληναίος, Πευκέστας Αλεξάνδρου Μιεζεύς, Πείθων Κρατέβα Αλκομενεύς και Λυσίμαχος Αγαθοκλέους Πελλαίος. Ταυτόχρονα απονέμεται η τιμή του σωματοφύλακα των βασιλέων στον αδελφό του Πευκέστα Αμύντα.

Μ.Β.


Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Εκδηλώσεις Συλλόγων Ομοσπονδίας


Ποζαρίτικα 2014: Από τις 28 μέχρι 
και τις 31 Αυγούστου

Είναι γνωστό ότι κάθε χρόνο τα Ποζαρίτικα συγκεντρώνουν πλήθος κόσμου και αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα καλλιτεχνικά γεγονότα της χρονιάς στην Αλμωπία. 

Ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, η διοργάνωση ξεπέρασε κάθε προσδοκία και κατάφερε να προσελκύσει ανθρώπους όλων των ηλικιών οι οποίοι διασκέδασαν με την ψυχή τους.

Φέτος, στην 16η διοργάνωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Λουτρακίου «Το Πόζαρ», που θα πραγματοποιηθεί από τις 28 μέχρι και τις 31 Αυγούστου και οι εκπλήξεις θα διαδέχονται η μία την άλλη. 

Για την επιτυχία της εκδήλωσης εργάζεται πυρετωδώς το δραστήριο Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Λουτρακίου, στο οποίο συμμετέχουν αξιόλογα μέλη, γεμάτα όρεξη για προσφορά και είναι έτοιμα να κάνουν για άλλη μια χρονιά το καλύτερο που μπορούν.

Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

Εκδηλώσεις Συλλόγων Ομοσπονδίας




ΣΑΒΒΑΤΟ, 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014

Ο ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ 
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ
 ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ 
ΣΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ 
ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ 
ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΣ 
ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ 
ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΚΑΙ 
ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ.



Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

Από τις εκδηλώσεις "Θεοτόκεια 2014" της Γουμένισσας


Από τις εκδηλώσεις 
"Θεοτόκεια 2014" της Γουμένισσας

Ευχαριστούμε τον χρήστη "Κιβωτός Γουμένισσας" για το φωτογραφικό υλικό.










Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Δεινοκράτης: Ο αρχιτέκτονας του Μεγάλου Αλεξάνδρου



Δεινοκράτης: Ο αρχιτέκτονας 
του Μεγάλου Αλεξάνδρου


Ο Δεινοκράτης που έφτιαξε σύμφωνα με τους αρχαιολόγους τον τάφο στην Αμφίπολη είναι από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες όλων των εποχών.
Γεννήθηκε στη Μακεδονία ή στη Ρόδο και στα κείμενα της αρχαίας γραμματείας αναφέρεται με πολλά ονόματα: Στασικράτης, Στησικράτης, Χειροκράτης, Δεινοχάρης, Δεινοκράτης κ. ἄ
Με διαταγή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Δεινοκράτης οροθέτησε το σχέδιο της Αλεξάνδρειας, σχεδιάζοντας, σύμφωνα με την παράδοση, τη γραμμή των τειχών της με μία λωρίδα αλεύρι.
Έργο του είναι και ο επιτάφιος τύμβος του Ηφαιστίωνα στη Βαβυλώνα, ένα κολοσσιαίο μνημείο έξι ορόφων πλάτους 180 μέτρων στη βάση του, με διάφορες χρυσές διακοσμήσεις στους ορόφους.
Το όνομα του Δεινοκράτη συνδέεται και με μία μελέτη μετατροπής του όρους Άθω.
Η μελέτη προέβλεπε το σκάλισμα του βουνού ώστε να κατασκευαστεί ένα πελώριο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό το έργο έφερε κοντά τον Μέγα Αλέξανδρο με τον σημαντικό αρχιτέκτονα.
Τη συνάντηση του Δεινοκράτη με τον Αλέξανδρο την περιγράφει ο Πλούταρχος στο «Περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου τύχης ἢ ἀ­ρετῆς»:

[...Μεταξὺ τῶν ἄλλων τεχνιτῶν ζοῦσε τότε καὶ ὁ ἀρχιτέκτων Στασικράτης, τοῦ ὁποίου τὰ ἔργα δὲν ἐπιδίωκαν χάρη καὶ συγκίνη­ση καὶ προοπτικὴ μὲ τὴ μορφή τους. Τὰ σχέδιά του ἦταν τόσο με­γαλεπήβολα ὥστε τὰ ἔσοδα ἑ­νὸς μεγάλου κράτους μὲ δυσκο­λία θὰ ἐπαρκοῦσαν γιὰ τὴν ἐκτέ­λεσή τους.
Αὐτός, ἀφού πῆγε στὸν Ἀλέξανδρο, κατηγοροῦσε τὶς ζω­γραφιστὲς εἰκόνες του καὶ τοὺς μαρμάρινους ἢ χάλκινους ἀν­δριάντες του ὡς ἔργα δειλῶν καὶ ταπεινῶν τεχνιτῶν.
«Ἐγώ» εἶπε «ἔχω σκεφτεῖ, βασιλιά, νὰ ἐμπι­στευθῶ τὴν ὁμοιότητα τοῦ σώμα­τός σου σὲ ὕλη ἄφθαρτη καὶ ζω­ντανὴ ποὺ νὰ ἔχει θεμέλια αἰώνια καὶ βάρος ἀκίνητο καὶ ἀπαρασάλευτο.
Δηλαδὴ τὸ ὄρος Ἄθως τῆς Θράκης, ἐκεῖ ὅπου ἔχει τὸ μεγα­λύτερο ὄγκο του καὶ ὑψώνεται περιφανέστατος καὶ ἔχει ὕψος καὶ πλάτη συμμετρικὰ καὶ βραχώδεις ἐκτάσεις καὶ συναρμογὲς καὶ δια­στήματα μὲ κάποια μορφή.
Ὁ Ἄθως αὐτός εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν τέχνη νὰ κατεργαστῇ καὶ νὰ με­τασχηματιστῂ ὧστε νὰ ὀνομάζε­ται ἀνδριάντας τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ νὰ εἶναι ἀληθινὸς ἀνδριάντας αὐτοῦ, ποὺ μὲ τὰ πόδια του θὰ ἐγ­γίζῃ τὴ θάλασσα, μὲ τὸ ἕνα χέρι θὰ ἀγκαλιάζῃ καὶ θὰ ὑποβαστάζῃ πόλη ἰκανὴ νὰ περιλάβῃ 10.000 κατοίκους.
Μὲ τὸ δεξί χέρι κρατῶντας φιάλη νὰ χύνῃ ἀπὸ αὐτὴ σπονδὲς πρὸς τιμὴ τῶν θε­ῶν ὁλόκληρο ποταμὸ ποὺ θὰ ρέῃ ἀ­κατάπαυστα καὶ θὰ ἐκβάλλῃ στὴ θάλασσα. Τὰ χρυσὰ καὶ χαλκὰ καὶ τὰ ἐλεφάντινα καὶ τὰ ξύλινα καὶ τὰ ἔγχρωμα ἔργα, ὅλες τὶς μικρὲς καὶ ἀγοραστὲς εἰκόνες ποὺ τὶς κλέβουν ἄς τὶς ἀφήσουμε».

Αὐτά, ἀφοῦ ἄκουσε ὁ Ἀλέξανδρος, θαύ­μασε τὴν τόλμη τοῦ καλλιτέχνη, ἐπαίνεσε τὴν πεποίθησή του καὶ πρόσθεσε: «Ἄσε τὸν Ἄθω νὰ μέ­νει στὴ θέση του, ἀρκεῖ ὅτι εἶναι μνημεῖο τῆς ὕβρεως τοῦ βασιλιᾶ (ἐννοούσε τὸν Ξέρξη, ποὺ εἶχε ἐπιχειρήσει νὰ κατασκευάσῃ διώ­ρυγα). Ἐμένα θὰ μὲ κάνῃ γνωστὸ ὁ Καύκασος καὶ τὰ Ἠμωδά ὄρη (Ἱμα­λάια) καὶ ὁ Τάναης καὶ ἡ Κασπία θάλασσα. Οἱ πράξεις μου θὰ εἶναι οἱ εἰκόνες μου...]

Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Δεινοκράτη ήταν και η θεμελίωση της Αλεξάνδρειας το 325 π.Χ. στην τοποθεσία της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης Ρακώτις, εκτιμώντας ότι η πόλη θα εξελισσόταν σε μεγάλο εμπορικό κέντρο λόγω του εξαιρετικού λιμένα, που κατασκεύασαν οι μηχανικοί Διάδης και Χαρίας, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Δεινοκράτη.
Τα όρια της Αλεξάνδρειας σχεδίασε ο ίδιος ο Αλέξανδρος, εμπνευστής του φιλόδοξου ονείρου μιας πόλης με επιβλητικά ανάκτορα, πολυτελέστατα κτίρια, περίτεχνους ναούς και πολλούς πνεύμονες πράσινου.
Ο αρχιτέκτονας Δεινοκράτης ο Ρόδιος ανέλαβε την πολεοδόμηση και την ανέγερση των βασιλικών κτιρίων, κατασκευάζοντας μια πόλη – πρότυπο για την εποχή εκείνη.
Ήταν ο εμπνευστής του τύπου «Καννάβου», που αποτέλεσε αργότερα το πρότυπο για τη δημιουργία πολλών νέων πόλεων.
Την χώρισε σε πέντε περιφέρειες, που ενώνονταν με φαρδείς δρόμους, ενώ σε όλο το μήκος των δύο κεντρικών λεωφόρων, πλάτους 22 μέτρων η καθεμιά, υπήρχαν στοές.
Σημεία αναφοράς για τον επισκέπτη ήταν τα ανάκτορα, το θέατρο, η αγορά, ο ναύσταθμος με τις τεράστιες αποθήκες, οι βασιλικοί κήποι, το Μουσείο, το Σώμα, όπου για πολλούς βρισκόταν θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος, αλλά και η Βιβλιοθήκη και ο Φάρος.




Αρχαία Μακεδονία

Αρχαία Μακεδονία